MyThongdee

เมื่อเช้าช่องเจ็ดสี เค้าเอาหนังเรื่อง My Dog Skip มาฉายครับ

นั่งดูตอนกินข้าวกับแม่ ในใจก็นึกว่าเป็นหนังเด็กๆเรื่องหนึ่ง

แต่ดูไปดูมา น้ำตาจะไหลครับ เพราะดันไปคิดถึง นัง ทองดี เข้า

ทองดีเป็น หมาพันธุ์ไทย หลังอาน สีสวาท ที่แม่ได้มาจาก ญาติอีกที

ตอนนั้น มันยังเป็นลูกหมาหางเน่าอยู่เลย ใช่ฮะผมไม่ได้เขียนผิดหรอก เพราะว่าหางของมันเน่าจริงๆ

ก่อนมันจะมาอยู่บ้านเรา มันโดนเด็กเชี้ย คนหนึ่งเอา หนังยางรัดถุงแกง มารัดหางมันไว้เป็นปล้องๆ

ไม่มีใครสังเกตครับ หางเลยเน่าเป็นปล้องๆ ไม่รู้จะรักษาโคนหรือปลายก่อนดี

งานนั้นแม่สวมวิญญาณ ซามูไร ครับ ให้ลูกน้องที่ร้าน ช่วยกันจับ นังทองดี แน่นๆ แล้วเอามีดเล่มโต ฟันฉับเข้าให้!

……………….. พูดอะไรไม่ออกครับ

นัง ทองดี เลยเป็นหมาหางกุด ตั้งกะวันนั้นเป็นต้นมา

ถือว่าแม่ได้ช่วยให้มันไม่กลายเป็นหมาหางเน่า แถมยังได้ความยำเกรง จาก พ่อ และ ลูกๆ ในความใจเด็ดของแม่ อย่างแรง

เรื่องแปลกก็คือ ตั้งกะวันนั้น นังทองดี กลายเป็น ทาสผู้ซื่อสัตย์ของแม่ ทั้งเชื่อฟัง ทั้งกลัว ปนเปกันไป อย่างบอกไม่ถูก

เวลาที่แม่เรียก “ทองดีมานี่”

มันจะ ใส่ตีนหมา กวดมาหาแม่อย่างไม่คิดชีวิต แถมระหว่างทางจะ เยี่ยวกระปริบ ออกมานิดหน่อยด้วย (คงกลัวมาก…)

ด้วยความที่ทองดีเป็นหมา สีสวาท(เทาเข้ม) เราเลยดูกันไม่ค่อยออกว่า ตัวมันสะอาดหรือสกปรกกันแน่

นังทองดี เลยโดนอาบน้ำบ่อยมาก จากสมาชิกในบ้านที่ไม่ค่อยได้เจอกัน

เช่นผมกลับบ้านมาไม่เจอใคร ก็จะ จับ ทองดี ไปอาบน้ำ พอออกไปหาเพื่อน พ่อก็กลับบ้านมาเจอ ทองดี

“เอ้า..ไปอาบน้ำกันทองดี”

โดยเฉลี่ย แล้ว นังทองดี จะโดน อาบน้ำ อาทิตย์ ละ 4 ครั้ง เป็นอย่างน้อย

มันเลยเป็นหมาที่ชอบเล่นน้ำครับ ใครซักผ้าเป็น กะละมังๆ นี่เตรียมเจอ ปาร์ตี้โฟม จาก นังทองดีได้เลย

ยิ่งวันที่เราล้างบ้าน มันจะวิ่งแล้วสไลด์ตัวไปตามพื้นเปียกๆรอบแล้วรอบเล่าอย่างสนุกสนาน

ทองดีเป็นหมาตัวแรกที่ผมสอนให้มัน สวัสดี และ นั่งลงได้

ถือเป็น สิ่งยิ่งใหญ่ในชีวิตของวัยรุ่น เลยทีเดียวที่มีใครซักคนเชื่อฟังคำสั่งของเรา

ทองดี มี บุญคุณกับผม อยู่ 2 เรื่อง

เรื่องแรกก็คือ ทุกครั้งที่ผม เมาเหล้ากลับบ้าน แล้วลืม กุญแจ หรือ เข้าบ้านไม่ไหว

มันจะวิ่งไปเห่าหน้าห้องนอนของพ่อ แม่ และจะไม่หยุดเห่าจนกว่าทั้งคู่จะตื่นมาเปิดประตูบ้านให้ผม

ซึ่งแน่นอนว่า โดนด่ายับไม่แพ้กัน แต่ก็ยังดีกว่านอนตากยุงหน้าบ้าน…

อีกเรื่องคือ ตอนที่ ทองดี ไม่สบาย

ตอนนั้น มันไม่ยอมกินข้าวกินปลา เลย นอนตัวสั่นทั้งวัน

ผมเริ่มสงสัยตอนที่ มันนอน อยู่ใต้เตียงแล้วไม่ยอมออกมา 1 วันเต็มๆ

ผมมุดเข้าไปใต้เตียงแล้วลากมันออกมา ทองดีตัวแข็งทื่อไปหมด หายใจหอบๆ

“เฮ้ย แย่แล้วนี่หว่า”

“เดี๋ยวพรุ่งนี้ ป็ พาไปหาหมอ” พ่อบอกก่อนเข้านอนในวันนั้น

พ่อ พา นังทองดีไปหาหมอหมา ตั้งกะเช้ามืด

ส่วนผมตื่นมาตอนสายๆ แล้วพบว่าบ้านของเราไม่เหมือนเดิม

คือ เฟอร์นิเจอร์กับ ข้าวของทุกอย่างในบ้าน พังเละ และกระจัดกระจายไปทั่วบ้าน!

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ผมวิ่งไปรับ อย่าง งงๆ 

“นี่หมอนะครับ จะโทรมาเรื่อง สุนัข ของคุณ ที่ชื่อ ทองดีครับ”

“ครับๆ มีอะไรเหรอครับ?”

“คือ มันตายแล้วครับ หมอ สงสัยว่า มันเป็นโรคพิษสุนัขบ้า จะขอ อณุญาต ตัดหัวของมันออกมาเพื่อ ตรวจครับ”

 งานนั้น ทองดี เป็นจริงๆครับ เพราะว่ามันไปกัดหนูที่แอบเข้าบ้านเรา และทุกคนต้องฉีดยากันถ้วนหน้า

ส่วนข้าวของที่กระจัดกระจาย นั้นเป็นเพราะทองดี เกิดอาละวาด

ซึ่ง มัน อาละวาดตอนที่พวกเราหลับกันไปหมดแล้ว

ตอนที่ผมมุดเตียงเข้าไปหามัน หรือ ตอนเช้าที่พ่ออุ้มมันขึ้น รถไปหาหมอ

ทองดี ทนเอา…

ใครบอกว่า หมามันซื่อสัตย์ มันรักเจ้าของมาก

ผมเชื่อครับ

และสิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากทองดีนั้น มีค่ากับผมเหลือเกิน

อย่าทำร้ายคนในครอบครัว และ คนที่เรารัก

ถึงแม้ว่าตอนนั้นเราจะเจ็บปวดมากก็ตาม…